Kocasının cimriliğinden dolayı zor günler yaşadığını belirten K.L. isimli kadın, Aile Mahkemesi’ne başvurarak boşanma davası açtı. Genç kadın, eşinin evin temel ihtiyaçlarını karşılamadığını, eve kimsenin gelip gitmesini istemediğini ve müşterek evin yaşanabilir şartlarda olmadığını öne sürdü.
K.L., dilekçesinde eşinin kendisine sürekli “banyonun ışığını çok yaktın”, “sifonu neden çektin” gibi sözlerle baskı yaptığını, çay demlemesini bile yasakladığını iddia etti. Evde bir adet patates kalsa dahi eşinin gıda ve temizlik malzemesi almadığını söyleyen kadın, hakarete uğradığını ve evden kovulduğunu belirtti.
Mahkemeye taşınan olayda kadın, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını belirterek boşanma, aylık bin 500 TL yoksulluk nafakası, 30 bin TL maddi ve 50 bin TL manevi tazminat talebinde bulundu.
Yargıtay’ın kararı, aşırı cimrilik ve temel ihtiyaçların kısıtlanmasının evlilik birliğini zedeleyen kusurlu davranışlar arasında değerlendirilebileceğini ortaya koydu. Kararın, benzer davalarda emsal teşkil edebileceği belirtildi.
